Real Estate News NETWORKSOCIALOPINION.GR | INVESTNEWS.GR | PARATIRITIS.GR | PREMIUM.PARATIRITIS.GR

Κοινωνία

Ανάσα για εγκλωβισμένους ιδιοκτήτες

Το μείζον πρόβλημα της αποζημίωσης πολιτών από τη Διοίκηση όταν οι περιουσίες τους περιορίζονται για λόγους που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος απασχόλησε για άλλη μία φορά το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Με μια απόφαση-σταθμό, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο αλλάζει τη μέχρι σήμερα νομολογία του και δίνει «ανάσα» σε χιλιάδες εγκλωβισμένους ιδιοκτήτες γης. Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας ακίνητα στην περιοχή Περιβολάκια της Ραφήνας, η οποία είχε ενταχθεί το 2003 στο προεδρικό διάταγμα για τον καθορισμό χρήσεων γης και περιορισμών δόμησης στην εκτός σχεδίου περιοχή των Μεσογείων. Οι ιδιοκτήτες των οικοπέδων έχασαν σε μια ημέρα την περιουσία τους, καθώς τα ακίνητά τους εντάχθηκαν στις ζώνες πρασίνου. Σε προηγούμενες αποφάσεις του το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ανέφερε ότι οι θιγόμενοι ιδιοκτήτες έπρεπε να προχωρούν σε αγωγές αποζημίωσης (πολυδάπανες και χρονοβόρες), ενώ τώρα, για πρώτη φορά, δέχεται ότι μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση με αίτηση προς τη Διοίκηση. Οπως αναφέρεται στην απόφαση, παρέχεται στον θιγόμενο ιδιοκτήτη η δυνατότητα να επιδιώξει με αίτησή του προς τη Διοίκηση την αναγνώριση ότι έχει επέλθει ουσιώδης στέρηση της χρήσης της ιδιοκτησίας του κατά τον προορισμό της καθώς και τον καθορισμό του τρόπου της αποζημίωσής του:

* με την ανταλλαγή της έκτασής του με έκταση του Δημοσίου ή την παραχώρηση κατά χρήση δημόσιας έκτασης σε παραπλήσια περιοχή για ανάλογη χρήση ή εκμετάλλευση,

* την καταβολή εφάπαξ ή περιοδικής αποζημίωσης,

* τη μεταφορά συντελεστή δόμησης σε άλλη ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με τους δικαστές, η Διοίκηση υποχρεούται να εξετάσει το σχετικό αίτημα και, αφού λάβει υπόψη την κατά το άρθρο 24 του Συντάγματος επιβαλλόμενη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, να κρίνει εάν με τα δεδομένα της συγκεκριμένης υπόθεσης έχει επέλθει ουσιώδης στέρηση της χρήσης της ιδιοκτησίας σε σχέση με τον προορισμό της, εν όψει και του ισχύοντος στην περιοχή χωροταξικού και πολεοδομικού καθεστώτος. Επίσης οφείλει να εξετάσει αν συντρέχει περίπτωση να χορηγηθεί στον θιγόμενο ιδιοκτήτη ένα από τα προβλεπόμενα αντισταθμίσματα. Περαιτέρω, αν η Διοίκηση διαπιστώσει ότι πράγματι συντρέχει τέτοια περίπτωση και ότι δεν είναι δυνατή η ανταλλαγή της έκτασης με έκταση του Δημοσίου ή η παραχώρηση κατά χρήση δημόσιας έκτασης σε παραπλήσια περιοχή ή η μεταφορά συντελεστή δόμησης σε άλλη ιδιοκτησία, έχει την υποχρέωση να καθορίσει το ύψος της οφειλόμενης χρηματικής αποζημίωσης και τον τρόπο καταβολής. «Ως εκ τούτου, απαιτείται οπωσδήποτε η υποβολή εκ μέρους του θιγόμενου ιδιοκτήτη αιτήσεως στη Διοίκηση, η οποία, ύστερα από στάθμιση των σχετικών δυνατοτήτων, είτε δέχεται το αίτημα, επιλέγοντας τον τρόπο αποζημιώσεως, είτε απορρίπτει αυτό με πράξη αυτοτελώς προσβλητή με αίτηση ακυρώσεως» αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (1603/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, η Διοίκηση - εν προκειμένω ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας και ο υπουργός Οικονομικών - παρέλειψε να απαντήσει σε σχετικό αίτημα. Γι' αυτό λόγω της σπουδαιότητας του ζητήματος και εν όψει εν μέρει διαφορετικής νομολογίας του Α΄ Τμήματος (ΣτΕ 4283/2013, 3899/2014), το Τμήμα (Ε΄) κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί προς επίλυση στην επταμελή σύνθεση του δικαστηρίου. Η συγκεκριμένη απόφαση κρίνεται ως ιδιαιτέρως σημαντική καθώς αναμένεται να απεγκλωβίσει χιλιάδες ιδιοκτήτες, με αντίστοιχα προβλήματα, σε πολλές περιοχές της χώρας.

Πως διέλυσαν την αγορά ακινήτων

18 δισ. ευρώ, δηλαδή το 8,2% του ΑΕΠ χάθηκε από την ελληνική κτηματαγορά και την οικοδομή την περίοδο 2008-2015. Τόσες είναι οι επενδύσεις που «φρέναραν» εξαιτίας της κρίσης που εξαφάνισε την ατμομηχανή της οικονομίας.

Εκθεση της PwC καταγράφει τις δραματικές επιπτώσεις για τη χώρα από την κατάσταση που επικρατεί στο real estate. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 2008, ο αριθμός αγοραπωλησιών μειώθηκε κατά 72%, ενώ οι τιμές κατοικιών μειώθηκαν κατά 41%, με την εντονότερη μείωση να παρατηρείται στα αστικά κέντρα

Η φορολογία στην ακίνητη περιουσία αυξήθηκε 6 φορές σε σχέση με το 2010, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 2% του διαθέσιμου εισοδήματος κατά κεφαλή. Οπως τονίζεται, για να επιστρέψει η αγορά κατοικίας στα επίπεδα του 2002-2008, απαιτείται πραγματική ανάπτυξη τουλάχιστον 3,5% ετησίως για πολύ μακρά χρονική περίοδο, κάτι που φαντάζει δύσκολο. Το επενδυτικό έλλειμμα εξαιτίας της υστέρησης της αγοράς κατοικιών, που εκτιμάται σε 14 δισ. ευρώ ετησίως, θα πρέπει να καλυφθεί από άλλους τομείς της οικονομίας για να μεταβούμε σε επίπεδα ανάπτυξης της τάξης του 3% - 4%

Σύμφωνα με άλλα στοιχεία της έρευνας:

• Από το 2011 οι τιμές των ακινήτων παρουσιάζουν μείωση 5% ετησίως.

• Οι συναλλαγές - αγοραπωλησίες σε σχέση με το απόθεμα, μειώθηκαν κατά 72% από το 2008, κατά μέσο όρο 19% ετησίως.

• Μόλις το 17% των συναλλαγών πραγματοποιήθηκε με τραπεζικό δανεισμό το 2014, από 82% το 2009.

• Οι φόροι στα ακίνητα αυξήθηκαν κατά 2,5-3 δισ. την πενταετία 2010-2015.

• Ο φόρος ακίνητης περιουσίας αντιπροσωπεύει πλέον το 4% του συνόλου των φόρων και σχεδόν το 2% του διαθέσιμου εισοδήματος.

• Τελικά, η αγορά κατοικίας θα επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα μετά από... 35 χρόνια.

Ο κ. Παραδιάς στο τιμόνι της ευρωπαϊκής ιδιοκτησίας

Επανεξελέγη στις Βρυξέλλες, για τέταρτη τετραετή θητεία ως Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Ιδιοκτητών Ακινήτων (International Union of Property Owners – UIPI) ο Πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ, κ. Στράτος Παραδιάς. Η επανεκλογή του πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, έδρα της Διεθνούς Οργάνωσης των Ιδιοκτητών Ακινήτων ομόφωνα από τους αντιπροσώπους των εθνικών οργανώσεων Ιδιοκτητών Ακινήτων των 28 ευρωπαϊκών χωρών – μελών της UIPI, σε αναγνώριση του σημαντικού έργου που παρουσίασε κατά τις τρεις προηγούμενες τετραετείς θητείες του, όπως ο διπλασιασμός του αριθμού μελών της, η παρουσία και οργάνωση γραφείου της UIPI στις Βρυξέλλες, ο πολλαπλασιασμός των δραστηριοτήτων της και η εμπέδωση της παρουσίας της στα κοινοτικά όργανα. Ο κ. Παραδιάς που ήταν ο πρώτος Έλληνας Πρόεδρός της, έχει πολυετή παρουσία στην ανώτατη αυτή διεθνή οργάνωση και στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς ως ο διεθνής θεσμικός εκπρόσωπος των ιδιοκτητών ακινήτων. Η Διεθνής Ένωσις Ιδιοκτητών Ακινήτων (UIPI) έχει ιδρυθεί το 1923 στο Παρίσι και εκπροσωπεί σήμερα πολλά εκατομμύρια ευρωπαίων μικρομεσαίων ιδιοκτητών κάθε είδους ακινήτων. Η UIPI ασχολείται με την ανάδειξη και ανάπτυξη του δικαιώματος της ατομικής ιδιοκτησίας των πολιτών, σύμφωνα με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τη Συνθήκη της Ρώμης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αλλά και ως βάσης για την οικονομική ανάπτυξη των ατόμων και των κοινωνιών. Επίσης η UIPI ασχολείται με τις κοινοτικές οδηγίες και συστάσεις για τις προδιαγραφές ανοικοδόμησης και ανακαίνισης των κτιρίων στην Ευρώπη (εξοικονόμηση ενέργειας, εγκαταστάσεις και υλικά οικοδομών κλπ.) οι οποίες αρχίζουν και εφαρμόζονται και στη χώρα μας, με σημαντικές οικονομικές και γραφειοκρατικές επιβαρύνσεις στους ιδιοκτήτες κτιρίων. Η UIPI διαθέτει επιτροπές εργασίας που μελετούν θέματα όπως η φορολογία των ιδιοκτητών ακινήτων, οι μισθώσεις κατοικιών και επαγγελματικών κτηρίων, οι προδιαγραφές ανακαίνισης των υφισταμένων κτηρίων βάσει των νέων οδηγιών της ΕΕ, κ.α., στις οποίες συμμετέχουν από ελληνικής πλευράς ως σύμβουλοι στα ενεργειακά θέματα ο Ηλ. Μηχανολόγος Dr. Απόστολος Ευθυμιάδης (ΜΙΤ), στα φορολογικά ο Δικηγόρος Αθηνών κ. Αναστάσιος Βάππας και στα νομικά η Δικηγόρος Αθηνών κα Βασιλική Παραδιά. Επίσης διαθέτει ιστοσελίδα στη διεύθυνση www.uipi.com .

Ψεύτες απο ...κούνια

Για να αντιληφθεί κανείς τον ψεύτη θα πρέπει να εντοπίσει το ψέμα.Και για να καταλήξει στο συμπέρασμα αν πρόκειται για για συστηματικό και εκ προθέσεως ψεύτη δεν έχει παρά να γυρίσει το παρελθόν: να συγκρίνει αυτά που έλεγε τότε με εκείνα που πράττει σήμερα. Και η Κυβέρνηση αυτή είναι η επιτομή του ψέματος. Το τσουνάμι των πλειστηριασμών που γίνονται με την υπογραφή της και η συστηματική εκποίηση του δημόσιου πλούτου που προωθεί είναι αψευδής μάρτυρας. Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Σήμερα, με την Κυβέρνηση να έχει εξαθλιώσει -ή να οδηγεί σε εξαθλίωση και σε ξεσπίτωμα-όλους όσους την στήριξαν και οι οποίοι αποτελούσαν το "προνομιακό της ακροατήριο" έχουν απελευθερωθεί όλες οι δυνάμεις της πολιτικής βαρύτητας οδηγώντας την στον βάραθρο της πολιτικής ανυποληψίας. Και η αλήθεια είναι μία: Απο το Γενάρη του 2015 μέχρι σήμερα αυτους που πραγματικά στήριξε είναι όλους εκείνους που υποτίθεται ότι θα πολεμουσε: οι τραπεζίτες είναι στις καρέκλες τους και εισπράττουν τους παχυλούς μισθούς τους, οι ολιγάρχες αίφνης έγιναν "επενδυτές" ακόμα και στους μεγαλοεπιχειρηματίες που "πνίγηκαν" πρόσφερε ασφαλές αραξοβόλι αφήνοντάς τους στην ησυχία τους (σσ περίπτώση Μαρινόπουλου). Η περίπτωση Ψυχάρη και ΔΟΛ είναι το ιδανικό άλλοθι για να καλύψει την υποκρισία της. Μία υποκρισία που έχει οδηγήσει όλους τους υπόλοιπους έλληνες στην οδυνηρή εμπειρία του πλειστηριασμού των σπιτιών τους , των ελπίδων τους , των προσδοκιών τους και του αύριο τους. Για να κατανοήσει κανείς τι ακριβώς έχει "πετύχει" η Κυβέρνηση Τσιπρα σκεφτήκαμε κάτι απλό: με αφορμή το επερχόμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ να παραθέσουμε αποσπάσματα απο την "ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΙΔΡΥΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ". Τα αποσπάσματα αυτά αφορούν σε όλα τα κρίσιμα σημερινά θεματα που βασανίζουν τον απλό έλληνα: απο τους πλειστηριασμούς μέχρι το ξεπουλημα επιχειρήσεων όπου απασχολούνται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Κυρίως όμως αφορά τους συνταξιουχους που είναι τα μεγάλα θύματα της υποκρισίας αφού όχι μόνο τους οδήγησαν στην εξαθλίωση αλλά τους ψέκασαν και απο πάνω με χημικά. Να λοιπόν τι υπόσχονταν μεταξύ των άλλων στο ιδρυτικό του συνέδριο:

"Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα ... το οποίο θα επουλώνει τα πλήγματα που έχουν δεχθεί οι εργαζόμενοι και θα αποκαθιστά σταδιακά τους όρους ασφαλούς εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης, με τους ανάλογους μισθούς και συντάξεις, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Πρώτο βήμα αποτελεί η αποκατάσταση στα προ του μνημονίου επίπεδα των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του κατώτερου μισθού, της κατώτερης σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας και των οικογενειακών επιδομάτων... Δεν θα υπάρχει κανείς πολίτης χωρίς το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για την επιβίωσή του, χωρίς περίθαλψη και κοινωνική προστασία, χωρίς πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά της τροφής και της αξιοπρεπούς κατοικίας. Δεσμευόμαστε ότι δεν θα επιτρέψουμε καμία κατάσχεση πρώτης κατοικίας λόγω χρέους... Αποτρέπουμε τη μετατροπή της χώρας μας σε αποικία χρέους. Επαναδιαπραγματευόμαστε τις δανειακές συμβάσεις και ακυρώνουμε τους επαχθείς όρους τους, θέτοντας ως πρώτο θέμα τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, πραγματοποιώντας λογιστικό έλεγχο... Προχωρούμε σε μια αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη αντιμετώπιση των ελλειμμάτων, προτάσσοντας την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου και την περιβαλλοντικά ασφαλή ανάπτυξη, με στόχο τη σταδιακή αύξηση των μισθών και των κοινωνικών δαπανών... Τα δημόσια έσοδα θα προέλθουν από τη φορολόγηση του πλούτου, των καθαρών κερδών, των υψηλών εισοδημάτων, της μεγάλης ακίνητης και της εκκλησιαστικής περιουσίας, από την ακύρωση των προνομίων της ολιγαρχίας και των πολυεθνικών επιχειρήσεων και από την ανάσχεση της ύφεσης της οικονομίας...Ακυρώνουμε τις περιβαλλοντοκτόνες ρυθμίσεις των μνημονιακών κυβερνήσεων που αφορούν : στην εκχώρηση φυσικών πόρων (δικαιωμάτων εξόρυξης, αιγιαλού, δασών και φυσικών περιοχών) και άλλης περιουσίας του δημοσίου στο ΤΑΙΠΕΔ, στις fast track διαδικασίες οι οποίες παρακάμπτουν την περιβαλλοντική, χωροταξική και αρχαιολογική νομοθεσία, στη νομιμοποίηση κάθε είδους περιβαλλοντικής αυθαιρεσίας καθώς και στις σκανδαλώδεις συμβάσεις στη διαχείριση των απορριμμάτων...Θέτουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί, με αναβάθμιση του ρόλου των εργαζομένων και των καταθετών. Ιδρύουμε δημόσιες τράπεζες ειδικού σκοπού με αντικείμενο την αγροτική πίστη, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση και τη λαϊκή στέγη.... Ακυρώνουμε τις προβλεπόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, επαναφέρουμε υπό δημόσιο έλεγχο και ταυτόχρονα ανασυγκροτούμε πλήρως τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης, ώστε να διαμορφώσουμε έναν ισχυρό, παραγωγικό, αποτελεσματικό και ανοιχτό σε συνεργασίες, δημόσιο τομέα νέου τύπου.."

Έκαναν μαρτύριο το σπίτι

Στην Ελλάδα σχεδόν το 41% του πληθυσμού αξιολογείται ως υπερβολικά επιβαρυμένο οικονομικά, δαπανώντας πάνω από το 40% του συνολικού εισοδήματος για την κάλυψη εξόδων που σχετίζονται με το ακίνητό του. Πρόκειται για δαπάνες όπως οι φόροι που συνδέονται με το ακίνητο (ΕΝΦΙΑ, δημοτικά τέλη), ενοίκιο, ή δόση στεγαστικού δανείου (όπου υπάρχουν), έξοδα θέρμανσης, νερού, τηλεφώνου και δαπάνες κοινοχρήστων/συντήρησης. Ενδεικτικό του «χάσματος» με την υπόλοιπη Ευρώπη είναι ότι το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνάει το 11,5% του πληθυσμού. Η εικόνα είναι ακόμα πιο δραματική στα πλέον αδύναμα οικονομικά νοικοκυριά (κάτω από το 60% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος), όπου σε ποσοστό 95% καταβάλλουν πάνω από 40% των εισοδημάτων για το ακίνητό τους. «Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική και δεν έχει προηγούμενο σε καμιά άλλη χώρα της Ε.Ε. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την περίοδο 2007-2014 υπήρξε αύξηση κατά 25% του πληθυσμού της χώρας που δαπανά ποσοστό μεγαλύτερο του 40% του εισοδήματός του για να καλύπτει δαπάνες που σχετίζονται με το ακίνητό του. Η αντίστοιχη αύξηση στην Ε.Ε. των «28» δεν ξεπέρασε το 0,8%. Εν ολίγοις, τη στιγμή που η οικονομία βρισκόταν σε ύφεση, η ανεργία αυξανόταν και το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών υποχωρούσε διαρκώς, ανέβηκε κατακόρυφα το κόστος στέγασης μέσω νέων φόρων στην κατοχή ακινήτου, αλλά και αύξησης των τιμολογίων των ΔΕΚΟ (κυρίως της ΔΕΗ) και του κόστους του πετρελαίου θέρμανσης. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό του πληθυσμού που καθυστερεί να πληρώσει το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου, καθώς αυτό διαμορφώνεται σε 14,6%, έναντι μόλις 4,1% στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης, το 33% του πληθυσμού αδυνατεί να κρατήσει το ακίνητό του ζεστό τους χειμερινούς μήνες, αύξηση της τάξεως του 19% κατά το διάστημα από το 2007 μέχρι το 2014, όταν κατά το ίδιο διάστημα, στην υπόλοιπη Ευρώπη οι συνθήκες βελτιώθηκαν καθώς το σχετικό ποσοστό υποχώρησε κατά 1,6%. Αλλο ένα χαρακτηριστικό της επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης στην Ελλάδα είναι και το ότι αυξήθηκαν τα μέλη μιας οικογένειας που υποχρεώνονται να συγκατοικήσουν σε λιγότερα δωμάτια. Στη χώρα μας, αυτό ισχύει για το 27,4% του πληθυσμού, έναντι 17% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ποσοστό που μας κατατάσσει στην 20ή θέση επί συνόλου 28 χωρών. Συνολικά, στον δείκτη «Αποκλεισμός από τη Στέγαση» που επιμελείται η FEANTSA, η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά στην τελευταία θέση, τα τελευταία χρόνια, καθώς ανάλογη ήταν η εικόνα και το 2013.

  • Ακίνητα Τραπεζών

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter του Realestatenews για να λαμβάνετε καθημερινή ενημέρωση.

Τα Ακίνητα στη Ζωή μας

pomidaani

nomisma_140x60
baner-pontiki