Real Estate News NETWORKSOCIALOPINION.GR | INVESTNEWS.GR | PARATIRITIS.GR | PREMIUM.PARATIRITIS.GR

Κοινωνία

Τι αλλάζει σε κτηματολόγιο,υποθηκοφυλάκεια

Τη συγχώνευση των 394 υποθηκοφυλακείων και των λειτουργούντων κτηματολογικών γραφείων, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, προβλέπεται σε σχέδιο νόμου που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση.

 

Υπό την ομπρέλα ενός ενιαίου φορέα, του «Οργανισμού Εθνικού Κτηματολογίου», θα λειτουργεί μια Κεντρική Υπηρεσία, 17 Κτηματολογικά Γραφεία και 69 Υποκαταστήματα, τα οποία θα αναλάβουν τη λειτουργία και τήρηση του Εθνικού Κτηματολογίου, με το αζημίωτο. Μάλιστα, για ορισμένες υπηρεσίες προβλέπονται αυξήσεις, ειδικά για όσους εξυπηρετούνταν από τα κτηματολογικά γραφεία.

 

Τέλη για την έκδοση και χορήγηση αντιγράφων, πιστοποιητικών και διαγραμμάτων

 

1. Για τη χορήγηση πιστοποιητικού από τα βιβλία, καταβάλλεται πάγιο τέλος 9,50 ευρώ. Όταν με την ίδια αίτηση χορηγούνται περισσότερα του ενός πιστοποιητικά για τον ίδιο τίτλο, καταβάλλεται πάγιο τέλος 6,50 ευρώ για κάθε επιπλέον πιστοποιητικό. Όταν το πιστοποιητικό χορηγείται με την υποβολή αίτησης για εγγραφή πράξης, καταβάλλεται πάγιο τέλος 6,50 ευρώ, για κάθε πιστοποιητικό.

 

2. Για τη χορήγηση αντιγράφου στοιχείου από το αρχείο του Κτηματολογικού Γραφείου ή του υποκαταστήματός του, καταβάλλεται πάγιο τέλος 9,50 ευρώ. Το τέλος προσαυξάνεται κατά 4,50 ευρώ για κάθε επιπλέον φύλλο και κατά 6,50 ευρώ, όταν χορηγείται αντίγραφο πράξης από τα βιβλία μεταγραφών.

 

3. Για τη χορήγηση αποσπάσματος κτηματολογικού διαγράμματος και κτηματογραφικού διαγράμματος καταβάλλεται πάγιο τέλος 15 ευρώ ή 33 ευρώ αντίστοιχα.

Πάγια και αναλογικά τέλη για την εγγραφή πράξεων

 

1. Για την εγγραφή στα κτηματολογικά βιβλία οποιασδήποτε πράξης καταβάλλεται πάγιο τέλος 12 ευρώ. Εξαιρούνται οι πράξεις α) αγοραπωλησίας, β) ανταλλαγής, γ) διανομής, δ) εισφοράς ακινήτου σε εταιρεία, ε) περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης, στ) δικαστικής απόφασης με την οποία αναγνωρίζεται η κυριότητα λόγω έκτακτης χρησικτησίας, ζ) μίσθωσης. Για αυτές τις πράξεις καταβάλλεται πάγιο τέλος 3 ευρώ.

 

2. Καταβάλλεται επίσης αναλογικό τέλος 5 τοις χιλίοις επί της αξίας του ακινήτου ή του δικαιώματος ή του ύψους του μισθώματος, για την εγγραφή των πράξεων αγοραπωλησίας, ανταλλαγής, διανομής, εισφοράς ακινήτου σε εταιρεία, περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης, δικαστικής απόφασης με την οποία αναγνωρίζεται η κυριότητα λόγω έκτακτης χρησικτησίας και μίσθωσης.

 

3. Αναλογικό τέλος 8 ‰ επί της αξίας του ακινήτου ή του δικαιώματος, για την εγγραφή των πράξεων προικοσυμφώνου ή γονικής παροχής, δωρεάς εν ζωή ή αιτία θανάτου, σύστασης πραγματικής δουλείας, υποθήκης, προσημείωσης υποθήκης, κατάσχεσης, αναγγελίας απαίτησης που επέχει θέση κατάσχεσης, δήλωσης συνέχισης πλειστηριασμού, δικαστικής μεσεγγύησης, έκθεσης περιγραφής και εκτίμησης ακινήτου.

 

Με απόφαση των συναρμόδιων υπουργών δίνεται η δυνατότητα μείωσης των τελών των συναλλαγών

Σύνοδος κορυφής για τα ...ακίνητα

H FIABCI Ελλάδας ανακοινώνει τη διεξαγωγή της Διεθνούς Συνόδου Κορυφής FIABCI για την ακίνητη περιουσία στην Αθήνα. Η Σύνοδος θα πραγματοποιηθεί από τις 6 έως τις 10 Δεκεμβρίου, στο Royal Olympic Hotel.

Η αγορά ακινήτων συνεχώς μεταβάλλεται, και αυτή η διήμερη Σύνοδος προσφέρει στους επαγγελματίες ακίνητης περιουσίας τη μοναδική ευκαιρία για δικτύωση, για την διερεύνηση νέων αγορών, την ανταλλαγή εμπειριών, την παρουσίαση νέων προϊόντων, καθώς και την πραγματοποίηση νέων επενδύσεων στον κλάδο της ακίνητης περιουσίας.

Οι ομιλητές, ηγέτες της διεθνούς ακίνητης περιουσίας, θα δώσουν μια εικόνα για τις επενδυτικές τάσεις και τις προβλέψεις, καθώς και τις επερχόμενες ευκαιρίες σοτν ευρωπαϊκό και τον παγκόσμιο κλάδο των ακινήτων.

Η Σύνοδος περιλαμβάνει τρεις εκδηλώσεις:

The Young Members Global Business Camp (6 Δεκεμβρίου 2017) – ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο στο έργο “City Prosperity Initiative” που εφαρμόζει το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για τους Ανθρώπινους Οικισμούς (UN-Habitat) και στο οποίο συμμετέχει η FIABCI

The European Congress (7-9 Δεκεμβρίου 2017) – Συνάντηση κορυφαίων παραγόντων του κλάδου

The FIABCI December Business Days (8-10 Δεκεμβρίου 2017) – απολογισμός των πρόσφατων δράσεων της FIABCI

Μερικοί από τους κύριους Ομιλητές θα είναι οι:

Troy Helming, Διευθυντής (Clean Energy Fund) at Industry Capital,

James Charles, Επικεφαλής Σχεδιαστής στην Desani Design

Tim Brangle, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος στην Chicago Consultants

Jeff McDonald, Σύμβουλος Ανάπτυξης της Astir Palace Development

Δρ. Χρυσή Πότσιου, Επίκουρη καθηγήτρια Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών, Παγκόσμια Πρόεδρος τοπογράφων μηχανικών, μέλος UN ECE WPLA

Δρ. Θοδωρής Κωνσταντακόπουλος, MRICS, REV, Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητών

Ακίνητα και Μνημόνια

Αυξημένη κατά 6,3%, στα 1,007 τρισ. δολ. (849 δισ. ευρώ) από 947 δισ. δολ. (803 δισ. ευρώ) πέρυσι, αποτιμάται για το 2017 η συνολική περιουσία των ελληνικών νοικοκυριών σύμφωνα με την έρευνα των καθηγητών James Davies, Rodrigo Lluberas και Anthony Shorrocks του Oxford University, και του Ινστιτούτου Μελετών της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse, που εξετάζει την εξέλιξη του πλούτου σε πάνω από 200 χώρες.Ωστόσο, ενώ 10 χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης ο παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος, απορροφώντας τις απώλειες, έχει αυξηθεί κατά 27%, καθώς από τα 220 τρισ. δολ. του 2007 ανήλθε στα 280 τρισ. δολ. το 2017, στην Ελλάδα, από την κορύφωση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων στα 1,57 τρισ. δολ. (1,33 δισ. ευρώ) το 2007, ο Αρμαγεδδών της μακροχρόνιας ύφεσης οδήγησε τη δεκαετία αυτή τα ελληνικά νοικοκυριά σε απώλειες 560 δισ. δολ. (475,38 δισ. ευρώ). Παράλληλα, η περιουσία ανά ενήλικο (εκτός δανεισμού) διαμορφώθηκε στα 111.684 δολ. (94.808 ευρώ) το 2017 από 173.171 (147.004 ευρώ) το 2007, καταγράφοντας στη δεκαετία απώλειες 52.000 ευρώ. Να σημειωθεί πάντως ότι το 2001, τη χρονιά που Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ, η περιουσία των ελληνικών νοικοκυριών αποτιμώνταν σε 631 δισ. δολ. (535 δισ. ευρώ), ενώ έναν χρόνο αργότερα εκτοξεύθηκε στα 746 δισ. δολ. (633 δισ. ευρώ) και στο τέλος του 2009, λίγο πριν από το Καστελόριζο (23.4.2010), βρισκόταν στα 1,42 τρισ. δολ. (1,21 τρισ. ευρώ), για να υποχωρήσει το 2015 στο χαμηλό για την περίοδο του ευρώ των 923 δισ. δολ. (825 δισ. ευρώ). Η επώδυνη στροφή της Ελλάδας σε πιο ορθολογικές λύσεις, μετά τον σκληρό συμβιβασμό με τους εταίρους και δανειστές, παρά το γεγονός ότι «αποδεκάτισε» τη μεσαία τάξη, οδήγησε τις αξίες σε μερική άνοδο και την αποτίμηση της συνολικής περιουσίας των νοικοκυριών στα 1,007 τρισ. δολ. (849 δισ. ευρώ) τη χρονιά που οσονούπω φθάνει στο τέλος της. Από τα 111.684 δολ. (94.808 ευρώ), που υπολογίζεται σήμερα η περιουσία ανά ενήλικο (εκτός δανεισμού), το 76% αφορά μη χρηματοοικονομικά μέσα (κυρίως ακίνητα) και το υπόλοιπο 24% χρηματοοικονομικά μέσα (κυρίως καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κ.λπ.). Ενώ στην Ευρώπη, η περιουσία σε χρηματοοικονομικά προϊόντα αφορά το 45,4% και σε μη χρηματοοικονομικά μέσα το 54,6%, έναντι 54,2% και 45,8% αντίστοιχα παγκοσμίως, στην περίπτωση της Ελλάδας κυριαρχεί η συμβολή κυρίως της ακίνητης περιουσίας στη μεταβολή του πλούτου, αφού το 76% της περιουσίας των Ελλήνων αφορά μη χρηματοοικονομικά μέσα (κυρίως ακίνητα και αυτοκίνητα). Τα τελευταία χρόνια μάλιστα τα στοιχεία δείχνουν μια διόγκωση των ακινήτων στο σύνολο της περιουσίας των Ελλήνων που, ενδεχομένως, σχετίζεται και με τοποθετήσεις που έγιναν σε ακίνητα στο εξωτερικό με τη μαζική έξοδο των καταθέσεων από τον Νοέμβριο του 2014 και ως τον Ιούνιο του 2015, όταν επιβλήθηκαν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, εκτιμούσε πρόσφατη μελέτη του ΣΕΒ. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και την περίοδο 2012-2013, όταν και πάλι είχε σημειωθεί τεράστια έξοδος καταθέσεων από το τραπεζικό σύστημα λόγω της έντονης αβεβαιότητας γύρω από την αναδιάρθρωση του χρέους (PSI), από τα μέσα του 2011 ως τα μέσα του 2012. Από την άλλη πλευρά, ενώ ως το 2008 που αρχίζει να κορυφώνεται η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση τα ρευστά διαθέσιμα αντιπροσώπευαν σχεδόν το ήμισυ του χρηματοοικονομικού χαρτοφυλακίου, η κατάσταση αλλάζει άρδην από το 2009 και μετά, όταν η διακράτηση των ρευστών διαθεσίμων ανέρχεται ως και τα 3/4 του συνόλου, με τη συμμετοχή των τίτλων μετοχών, ομολόγων κ.λπ. να περιορίζεται στο 1/10, λόγω της κατάρρευσης των κεφαλαιαγορών.

ΠΗΓΗ:Το ΒΗΜΑ

Δημεύονται χιλιάδες ακίνητα

Άρχισε η δήμευση ακινήτων περιουσιών από το Δημόσιο ως μέρος της διαδικασίας κατάρτισης του Εθνικού Κτηματολογίου, καθώς τίθενται σε εφαρμογή οι διατάξεις περί περιέλευσης στο Ελληνικό Δημόσιο των ακινήτων "ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ" που οι ιδιοκτήτες τους δεν τα δήλωσαν στο Κτηματολόγιο, για οποιοδήποτε, συχνά ανυπαίτιο, λόγο, ή τα δήλωσαν με σοβαρά σφάλματα. Πρόκειται για τα ακίνητα σε 111 πόλεις και περιοχές της χώρας όπου συμπληρώνονται 14 χρόνια από την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των πρώτων κτηματολογικών γραφείων, προθεσμία στην οποία χάνεται οριστικά η δυνατότητα δικαστικής προσφυγής και συνεπώς και το ίδιο το ακίνητο .Πλεον υπάρχει ανάγκη άμεσης νομοθετικής παράτασης της προθεσμίας αυτής έως τουλάχιστον την 20ετία της έκτακτης χρησικτησίας του Αστικού Κώδικα, ώστε να μην πάσχει από αντισυνταγματικότητα η διαδικασία της αφαίρεσης της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας από αυτούς που για οποιοδήποτε λόγο δεν τη δήλωσαν. Σημειώνεται ότι ενώ η σχετική νομοθεσία προβλέπει αποζημίωση των ιδιοκτητών που θα χάσουν την περιουσία τους από τη διαδικασία αυτή, στον προϋπολογισμό του κράτους δεν προβλέπεται κανένα σχετικό κονδύλι, πράγμα που σημαίνει ότι πρακτικά δεν υφίσταται ούτε η δυνατότητα αποζημίωσης. Πάντως,η οριστικοποίηση των αρχικών κτηματολογικών εγγραφών και το «αμάχητο τεκμήριο» δήμευσης της ιδιοκτησίας ξεκίνησε αθόρυβα να εφαρμόζεται, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις. Το κτηματολογικό μας σύστημα αντί να προστατεύει την ιδιοκτησία, όπως θα ώφειλε, την υπονομεύει, αφού δέχεται και θα εφαρμόζει πλέον την «ηλεκτρονική χρησικτησία» και την «ηλεκτρονική δήμευση» των ιδιωτικών ακινήτων!

Μισθοί και ακίνητα

Η σημερινή στασιμότητα των μισθών έχει σχέση με την αγορά ακινήτων. Η πραγματική αύξηση των μισθών είναι συνάρτηση δύο πραγμάτων: Των μεταβολών στην παραγωγικότητα και των μεταβολών στο μερίδιο της εθνικής παραγωγής που αποδίδεται στην εργασία. Εάν το μερίδιο του ΑΕΠ που πηγαίνει στους εργαζόμενους δεν αλλάζει, τότε οι πραγματικοί μισθοί απλά παρακολουθούν την παραγωγικότητα. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, η αύξηση των μισθών στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αποκλίνει από την παραγωγικότητα λόγω της μείωσης του μεριδίου της εργασίας στην [εθνική] παραγωγή. Το 1975, το εργατικό δυναμικό έλαβε το 65% του συνόλου του εισοδήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα, ο αριθμός αυτός είναι κάτω από 60%. Εάν το μερίδιο είχε παραμείνει στα ίδια, οι Αμερικανοί εργαζόμενοι θα λάμβαναν επιπλέον 1 τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Αντ' αυτού, τα χρήματα αυτά συγκεντρώνονται στους κατόχους κεφαλαίων. Ορισμένοι παρατηρητές αποδίδουν το μειωμένο μερίδιο της εργατικής τάξης στη μειωμένη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων, στην εξωτερική ανάθεση [εργασιών] (outsourcing) ή στη μείωση της ένταξης [νέων μελών] στα συνδικάτα. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ για παράδειγμα, έχει αποδώσει την αργή αύξηση των μισθών στις «κακές» εμπορικές συμφωνίες που ενισχύουν την Κίνα και άλλους παραγωγούς χαμηλού κόστους. Αλλά η μείωση του μεριδίου του εργατικού δυναμικού στο εισόδημα είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ορατό όχι μόνο σε ολόκληρο τον Βόρειο Ατλαντικό, αλλά και στην Κίνα και την Ιαπωνία. Και το μερίδιο της εργασίας μειώθηκε τόσο στους τομείς εμπορευσίμων όσο και στους μη εμπορευσίμων. Το offshoring [στμ: δηλαδή, η εγκατάσταση επιχειρήσεων σε υπεράκτιες χώρες προκειμένου να επωφεληθούν από ευνοϊκά φορολογικά καθεστώτα] λοιπόν, δεν μπορεί να είναι η κύρια αιτία. Και οι εμπειρικές μελέτες έχουν βρει μια περιορισμένη συσχέτιση μεταξύ της πτώσης της ένταξης στα συνδικάτα και των αλλαγών στο μερίδιο της εργασίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν πώς η μείωση του εταιρικού ανταγωνισμού, ιδίως λόγω της ανόδου των τεχνολογικών γιγάντων όπως η Amazon και η Google, θα μπορούσε να αυξήσει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων στο να τιμολογούν και να μειώσει τα εισοδήματα των εργαζομένων. Αλλά λίγοι άνθρωποι σκέφτονται ότι τα σπίτια τους έχουν να κάνουν οτιδήποτε σχετικό με τη στασιμότητα των μισθών. Μεγάλο μέρος της αύξησης του μεριδίου του κεφαλαίου έναντι εκείνου του εισοδήματος έχει πάει στην ακίνητη περιουσία -όπως μπορούν να βεβαιώσουν οι σκληρά πιεσμένοι ενοικιαστές ή αγοραστές κατοικιών στο Λονδίνο ή την Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με έναν υπολογισμό, το μερίδιο της στέγασης στη συνολική [εθνική] παραγωγή, είναι τρεις φορές υψηλότερο σήμερα από ό, τι στην δεκαετία του 1950. Ένας βασικός μοχλός των υψηλότερων τιμών κατοικιών σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο, είναι οι κανονισμοί που εμποδίζουν την αύξηση της προσφοράς κατοικιών. Οι υψηλότερες τιμές κατοικιών μειώνουν την αύξηση των πραγματικών μισθών, επειδή οι εργαζόμενοι πρέπει να ξοδεύουν μέρος της οποιασδήποτε αύξησης των μισθών τους στο ενοίκιο ή στις πληρωμές υποθηκών που είναι υψηλότερες από αυτές που θα ήταν αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Αντίθετα, οι τεχνητοί περιορισμοί στην προσφορά κατοικιών ανεβάζουν τις τιμές των ακινήτων, ωφελώντας μια συγκεκριμένη κατηγορία κατόχων κεφαλαίων -των ιδιοκτητών ακριβών ακινήτων. Οι κανονισμοί που περιορίζουν την προσφορά κατοικιών υποστηρίζουν τις υψηλές τιμές των κατοικιών και εξασφαλίζουν ότι οι υπάρχοντες ιδιοκτήτες σπιτιών, οι οποίοι είναι συχνά ήδη πλούσιοι, παραμένουν τέτοιοι. Αυτές οι πολιτικές έχουν επίσης αναμορφώσει τα πρότυπα μετανάστευσης των εργαζομένων. Μια νέα έρευνα από τους οικονομολόγους Peter Ganong και Daniel Shoag δείχνει ότι οι επιστάτες κτηρίων κερδίζουν 7% λιγότερο στην Νέα Υόρκη από ό, τι στο βαθύ νότο [στμ: Deep South, οι πολιτείες Τζόρτζια, Αλαμπάμα, Νότια Καρολίνα, Μισισίπι και Λουιζιάνα. Μερικοί συμπεριλαμβάνουν το ανατολικό Τέξας και την βόρεια Φλόριντα, ενίοτε και το Άρκανσο] μετά την προσαρμογή για το κόστος στέγασης. Ωστόσο, το 1960, οι επιστάτες στην Νέα Υόρκη κέρδιζαν 70% περισσότερα από εκείνους στο Deep South, πάλι μετά την προσαρμογή για το κόστος στέγασης. Το υψηλό κόστος στέγασης κλειδώνει τους εργαζομένους χαμηλής ειδίκευσης έξω από περιοχές υψηλού εισοδήματος, μειώνοντας την κινητικότητα των εργαζομένων. Επειδή οι εργαζόμενοι χαμηλής ειδίκευσης συγκεντρώνονται σε περιοχές χαμηλής παραγωγικότητας, το πλεόνασμα της χαμηλόμισθης εργασίας στις περιοχές αυτές καταστέλλει περαιτέρω την αύξηση του εισοδήματος. Με άλλα λόγια, οι νόμοι περί ζωνών στην Νέα Υόρκη και στο Σαν Φρανσίσκο όχι μόνο οδηγούν τους χαμηλόμισθους εργαζομένους έξω από τις πόλεις, αλλά και μειώνουν τους μισθούς σε άλλες περιοχές της χώρας. Οι μισθοί στις περιοχές με χαμηλότερα εισοδήματα και σε εκείνες με υψηλότερα εισοδήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, σταμάτησαν να συγκλίνουν γύρω στο 1980. Και αυτό, με τη σειρά του, αποτελεί μέρος του λόγου εξαιτίας του οποίου μειώθηκε το μερίδιο του εργατικού δυναμικού στο ΑΕΠ.

  • Ακίνητα Τραπεζών

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter του Realestatenews για να λαμβάνετε καθημερινή ενημέρωση.

Τα Ακίνητα στη Ζωή μας

pomidaani

nomisma_140x60
baner-pontiki