«Τέλος εποχής»

«Τέλος εποχής» για την  βιομηχανία δομικών υλικών «Φίλκεραμ-Johnson», η οποία προχωρεί αυτές τις ημέρες σταδιακά σε απόλυση των 220 εναπομείναντων εργαζόμενων της, όντας σε παραγωγική αδράνεια πάνω από εννιά μήνες. Πρόσφατη δικαστική απόφαση οδηγεί την ιστορική βορειοελλαδική εταιρεία, η οποία φέτος θα συμπλήρωνε μισό αιώνα ζωής, στην πτώχευση και οι εργαζόμενοί της, έπειτα από ένα χρόνο κινητοποιήσεων, αναμένουν τις αποζημιώσεις τους και δεδουλευμένα δέκα μηνών, τα οποία τους οφείλονται. Η αίτηση πτώχευσης κατατέθηκε από τη διοίκηση της επιχείρησης στις 13 Ιουλίου 2011 και εκδικάστηκε την 1η Σεπτεμβρίου, ενώ από τον περσινό Μάρτιο η «Φίλκεραμ» είχε σταματήσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα, συνεπεία της πτώσης της ζήτησης και της περιορισμένης τραπεζικής χρηματοδότησης. Η «Φίλκεραμ-Johnson Α.Ε. ιδρύθηκε το 1962 από την οικογένεια Φιλίππου και το Χ. Κωνσταντόπουλο, ενώ ξεκίνησε πρώτη στην Ελλάδα την παραγωγή κεραμικών πλακιδίων με 18 άτομα και παραγωγή 80.000 τ.μ. το χρόνο.

Στο απόγειο της δραστηριότητάς της έφτασε να απασχολεί 400 άτομα για την παραγωγή 4.500.000 τ.μ. ετησίως, ενώ το 30% της παραγωγής κατευθυνόταν σε 29 χώρες, ήτοι βρισκόταν μεταξύ των μεγαλυτέρων βιομηχανιών παραγωγής κεραμικών πλακιδίων στην Ευρώπη. Δίπλα στη μητρική εταιρεία προστέθηκε από το 1982 η θυγατρική «Βιομηχανική Μεταλλευτική Α.Ε.», που παρήγαγε και διέθετε υλικά δόμησης. Στον όμιλο προστέθηκε αργότερα το 1994 και η εξειδικευμένη εταιρεία «Ιππόκαμπος Α.Ε.», που αποτέλεσε το πρώτο ελληνικό εργοστάσιο παραγωγής ειδικών κεραμικών τεμαχίων πισίνας, κατέχοντας μερίδιο 45% στην ελληνική αγορά. Μάλιστα, μέσα στο 2002 η «Ιππόκαμπος» είχε ολοκληρώσει επενδυτικό πρόγραμμα που αφορούσε στη διεύρυνση της δραστηριότητάς της και την αναβάθμιση του μηχανολογικού της εξοπλισμού. Η «Φίλκεραμ» ήταν πιστοποιημένη κατά ISO 9001 και η γκάμα της έφτασε τα 1.200 και πλέον προϊόντα για κάθε βιομηχανική και επαγγελματική εφαρμογή. 55 εκατ. ευρώ πωλήσεις Το 2007 πραγματοποίησε τζίρο 55 εκατ. ευρώ και τον Οκτώβριο του 2008 εγκαινίασε ένα νέο σύγχρονο εργοστάσιο και ξεκίνησε το κλείσιμο παλαιότερων μονάδων με παράλληλη μείωση των εργαζόμενων. Το φαινόμενο αυτό συνεχίστηκε όλο το 2009, με περισσότερες από 140 αποχωρήσεις προσωπικού. Ταυτόχρονα, άρχισαν να δίνονται διαθεσιμότητες στο υπόλοιπο προσωπικό και το 2010 η διοίκηση της εταιρείας εξάντλησε το περιθώριο τρίμηνης διαθεσιμότητας για όλους τους απασχολούμενους.

Από το πρώτο τρίμηνο του 2011 η παραγωγική μονάδα «νέκρωσε», τέθηκε εκ νέου σε τρίμηνη διαθεσιμότητα το προσωπικό και τον περσινό Απρίλιο η διοίκηση έστειλε εξώδικο στο σωματείο των εργαζόμενων, ζητώντας διαβούλευση για ομαδικές απολύσεις και επισημαίνοντας σε τριμερή συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας ότι η εταιρεία δεν μπορεί να ξαναλειτουργήσει. Οι 220 εναπομείναντες εργαζόμενοι από ένα σημείο και έπειτα έμειναν εντελώς απλήρωτοι, ενώ όσο ήταν σε διαθεσιμότητα λάμβαναν τις μισές από τις κανονικές αποδοχές. Το μόνο πάγιο της επιχείρησης, που εκτιμάται ότι επενδυτικά παρουσιάζει ενδιαφέρον, είναι το ακίνητο του εργοστασίου.