Το "εγκλημα" των τραπεζών

Η έξοδος από την κρίση είναι χωρίς αμφιβολία η καθημερινή αγωνία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Εργαζομένων που αγωνιούν για την δουλειά τους, ανέργων που απεγνωσμένα αναζητούν δουλειά και επιχειρηματιών που τρέμουν στην προοπτική ενός μπαμ. Πρόκειται κοντολογίς για ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο καθορίζει την καθημερινότητα αλλά και το αύριο όλων μας. Μοναδική διέξοδος για να ξεπερασθεί το αδιέξοδο αυτό είναι η συνεργασία και η καλή πίστη. Δυστυχώς όμως για κάποιους η κρίση είναι η ευκαιρία για εύκολα κέρδη. Για παράδειγμα , τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία σύμφωνα με τις απόψεις όλων εκείνων που χαράζουν την οικονομική πολιτική θα είναι η ατμομηχανή στην διαδικασία για να ξεπερασθεί στην κρίση λειτουργούν λες και βρίσκονται σε άλλη εποχή.

Για παράδειγμα , έχουν στην πράξη καταργήσει ως επιτόκιο βάσης αυτό της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας ενώ με διάφορες αλχημείες κρατούν αμετάβλητα τα επιτόκια τα οποία έχουν ως βάση εκείνο της διατραπεζικής αγοράς. Αποτέλεσμα ελάχιστοι να έχουν επωφεληθεί από την θεαματική πτωτική πορεία των επιτοκίων των προηγούμενων χρόνων. Το πιο σημαντικό όμως είναι η έλλειψη διαφανών διαδικασιών καθορισμού των επιτοκίων των δανείων γεγονός που αποτρέπει τους ήδη επιφυλακτικούς δανειολήπτες –πελάτες τους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η τακτική αυτή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια ακόμα βαθύτερα στην κρίση. Οι ίδιες , ανακαλύπτουν κανόνες για την χρηματοδότηση που είχαν «ξεχάσει» εδώ και πολλά χρόνια. Για παράδειγμα χρηματοδοτούν το 75% της αξίας του ακινήτου ή ελέγχουν σχολαστικά την πιστοληπτική ικανότητα του δανειολήπτη και προχωρά ο δανεισμός μόνο αν οι δαπάνες εξυπηρέτησης δεν υπερβαίνουν το 40% του εισοδήματος. Στην πραγματικότητα , ενώ η οικονομία εθίστηκε στον δανεισμό τώρα τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια με ολέθρια αποτελέσματα για την αγορά.

Η πραγματικότητα είναι όμως ότι η αγορά για να πάρει μπρος και να μπει σε φάση ανάκαμψης χρειάζεται ρευστό και δυστυχώς το ρευστό είναι σε λιγοστά χέρια , τα οποία εκμεταλλεύονται την προνομιακή θέση στην οποία βρίσκονται. Δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαύλο κύκλο που για να διακοπεί απαιτείται ένα χαρακτηριστικό το οποίο φαίνεται ότι οι ιθύνοντες αγνοούν . Το στοιχείο της συλλογικής προσπάθειας το οποίο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα φαινόμενα του καιροσκοπισμού τα οποία βλέπουμε να ξετυλίγονται μπρος στα μάτια καθημερινά.