H υποβάθμιση των ωκεανών είναι πολύ χειρότερη απ' όσο πιστεύαμε έως σήμερα και ο κίνδυνος μαζικού αφανισμού των θαλάσσιων ειδών είναι πολύ μεγάλος «σε διάστημα μιας ανθρώπινης γενιάς». Σε αυτήν τη ζοφερή προειδοποίηση καταλήγει η έκθεση επιστημόνων διαφορετικών ειδικοτήτων, οι οποίοι συνεργάστηκαν υπό την αιγίδα του Διεθνούς Προγράμματος για την Κατάσταση του Ωκεανού (IPSO). Κατά τους επιστήμονες, οι ωκεανοί εκφυλίζονται πολύ ταχύτερα απ' όσο υπολόγιζαν, εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων -από την υπερθέρμανση και την οξείδωση έως τη μόλυνση και την υπεραλίευση- που δεν είχαν ποτέ εξεταστεί συνδυαστικά και οι οποίοι απειλούν το θαλάσσιο περιβάλλον με μια καταστροφή «πρωτοφανή στην ανθρώπινη Ιστορία». Με άλλα λόγια, οι 27 ερευνητές λένε ότι η πιθανή εξαφάνιση των θαλάσσιων ειδών, από τα μεγάλα ψάρια μέχρι τα μικροσκοπικά κοράλλια, θα μπορούσε να συγκριθεί με τους πέντε μαζικούς αφανισμούς, κατά τους οποίους χάθηκαν τα περισσότερα είδη ζωής στη Γη. Το χειρότερο τέτοιο συμβάν πιστεύεται ότι ήταν αυτό που σηματοδότησε το τέλος της Πέρμιας Περιόδου, πριν από 251 εκατομμύρια χρόνια, όταν αφανίστηκε το 70% των χερσαίων ειδών και το 96% των θαλάσσιων.

«Τα ευρήματα σοκάρουν», λέει ευθέως ο Δρ. ’λεξ Ρότζερς από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επιστημονικός διευθυντής του IPSO. «Καθώς εξετάζαμε τις συνδυαστικές επιπτώσεις όσων κάνει η ανθρωπότητα στους ωκεανούς, η εικόνα που διαμορφώθηκε ήταν πολύ χειρότερη απ' όσο πιστεύαμε». Τα ευρήματα των επιστημόνων δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αισιοδοξίας: η ταχύτητα και ο ρυθμός της εκφύλισης των ωκεανών είναι πολύ ταχύτερος απ' όσο προέβλεπαν οι επιστήμονες, πολλές από τις αρνητικές συνέπειες των προαναφερθέντων παραγόντων είναι μεγαλύτερες και από τις χειρότερες προβλέψεις, ενώ ο αφανισμός των θαλάσσιων ειδών ενδέχεται να βρίσκεται ήδη στα πρώτα του στάδια. Επικαλούμενοι «απτές αποδείξεις», οι επιστήμονες λένε ότι οι πληθυσμοί πολλών ειδών ψαριών έχουν συρρικνωθεί στο βαθμό του εμπορικού τους αφανισμού, ενώ στο χείλος της εξαφάνισης βρίσκονται και ολόκληρα οικοσυστήματα, όπως κοραλλιογενείς ύφαλοι. «Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή και απαιτεί ξεκάθαρες ενέργειες σε όλα τα επίπεδα», τονίζει ο Ρότζερς. «Εξετάζουμε τις συνέπειες [ενός αφανισμού] για την ανθρωπότητα, οι οποίες θα γίνουν αισθητές κατά τη διάρκεια της ζωής μας και, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, κατά τη διάρκεια της ζωής των παιδιών μας και των επόμενων γενεών». Τα συμπεράσματα της μελέτης θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας στη Νέα Υόρκη, σε συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για τη διακυβέρνηση του ωκεανού.

Χιλιάδες κτίρια της παράκτιας Αυστραλίας θα εξαφανιστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη τα πορίσματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν την Κυριακή. Η μελέτη αυτή με τίτλο «Κίνδυνοι για τις παραθαλάσσιες περιοχές» προβλέπει πως ως το τέλος του αιώνα η στάθμη των υδάτων θα ανέλθει ένα μέτρο και δέκα πόντους και θα εξαφανίσει 35.000 χιλιόμετρα δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών, 274.000 σπίτια και 8.000 εμπορικά κτίρια.

«Η φωτιά είναι καλός υπηρέτης, αλλά κακός αφέντης». Το παράδοξο αυτό είναι γνωστό. Κάθε χρόνο, όμως, λησμονείται με αποτέλεσμα όλο και περισσότερα στρέμματα δάσους να «καταβροχθίζονται» από πυρκαγιές, στις οποίες οι άνθρωποι είναι ενεργητικοί η παθητικοί συνεργοί. Ο «δεκάλογος της πρόληψης» του πολίτη κοντά στο δάσος είναι :

1. Να ακολουθώ τον νόμο ως προς το αν, πότε και πώς μπορώ να ανάψω φωτιά.

2. Να είμαι προσεκτικός και να χρησιμοποιώ την κοινή λογική όταν ανάβω οποιαδήποτε φωτιά. Π.χ. δεν ανάβω φωτιά όταν φυσάει δυνατά.

3. Να κατανοώ ότι οποιαδήποτε φωτιά ανάψω εγώ, ή οι γύρω μου, μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά.

4. Όταν ανάβω φωτιά να το κάνω σωστά, λαμβάνοντας όλες τις προφυλάξεις και να μην την αφήνω χωρίς παρακολούθηση.

5. Να εξασφαλίσω ότι κάθε φωτιά που άναψα εγώ, φίλοι ή και άγνωστοί μου έχει σβηστεί τελείως πριν φύγω.

6. Να μην πετάω ποτέ αναμμένο τσιγάρο (ή άλλο υλικό που καπνίζει) είτε ως πεζός, είτε από αυτοκίνητο.

7. Να προσέχω τι έχω γύρω μου (βλάστηση, εύφλεκτα υλικά) όταν χειρίζομαι μηχανήματα (δισκοπρίονο, αλυσοπρίονο, ηλεκτροσυγκόλληση, κλπ.) ή ανάβω ψησταριά, ή εξωτερικό ξυλόφουρνο, κάτω από συνθήκες ζέστης, ξηρασίας και ανέμου.

8. Να κάνω παρατήρηση ή και να επέμβω αν δω ότι οι ενέργειες κάποιου μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά.

9. Να αναφέρω κάθε δασική πυρκαγιά που εντοπίζω στο Πυροσβεστικό Σώμα, στο τηλέφωνο 199, δίνοντας όσες πληροφορίες μου ζητηθούν (τα στοιχεία μου, πού είναι η πυρκαγιά, από πού την παρατηρώ, τι καίγεται, τι συνθήκες υπάρχουν, αν είδα κάτι ύποπτο ως προς την αιτία, κλπ).

10. Δεν πρέπει να θεωρήσω ότι «αφού φαίνεται τόσο ξεκάθαρα, κάποιος άλλος θα ειδοποίησε».

Η έκφραση «δασικός πλούτος» δεν είναι λεκτικό σχήμα. Τα δάση είναι πλούτος, σε οικονομικό επίπεδο, σε επίπεδο υγείας, σωματικής και ψυχικής, σε επίπεδο ανάσχεσης των αλλαγών του κλίματος του κόσμου που κληροδοτούμε στα παιδιά μας.

ΠΗΓΗ : ΑΠΕ

Μεγάλες συγκεντρώσεις ολικού, αλλά και εξασθενούς χρωμίου, εντοπίστηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο, στο ρέμα «Μαύρη Ώρα», που ξεκινά από τις βόρειες περιοχές του Ασπροπύργου και καταλήγει στον Σκαραμαγκά. Είναι η ίδια ουσία που θεωρείται υπεύθυνη για τη θανάτωση κάθε μορφής ζωής στον Ασωπό ποταμό και την εκτόξευση των ποσοστών καρκίνου στα Οινόφυτα και σ άλλα χωριά της Βοιωτίας.

Ο Ασπρόπυργος, όπως και η ευρύτερη περιοχή του Θριάσιου Πεδίου (Ασπρόπυργος, Ελευσίνα, Μάνδρα, Μαγούλα) είναι από τις πιο υποβαθμισμένες στην Ελλάδα. Στην περιοχή του Θριάσιου είναι εγκατεστημένες 670 βιομηχανικές μονάδες, το 40% της βιομηχανίας της χώρας, εκ των οποίων: τρία διυλιστήρια, δύο χαλυβουργεία, δύο τσιμεντοβιομηχανίες, μία βιομηχανία πυρομαχικών, εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου, τρεις μονάδες αναγέννησης ορυκτελαίων, μία χαρτοβιομηχανία, πολλές χημικές βιομηχανίες, βιομηχανίες και βιοτεχνίες πλαστικών - ελαστικών, λατομεία και πολλές μικρότερες μονάδες. Η περιβαλλοντική επιβάρυνση του Θριάσιου αφορά ολόκληρη την Αττική, γιατί οι ρύποι της Ελευσίνας μεταφέρονται, μέσω του αέρα και των νερών, σε όλο το λεκανοπέδιο όπου εκεί αθροίζονται με τους αστικούς ρύπους και τους ρύπους που προέρχονται από τα υπόλοιπα γειτονικά βιομηχανικά κέντρα.

Aπό το 1960 που ξεκίνησε η βιομηχανική δραστηριότητα στην περιοχή, η υποβάθμιση ξεκίνησε απο την αρχή  από ατμοσφαιρική ρύπανση, μετά προστέθηκε και η ρύπανση του κόλπου της Ελευσίνας και η ρύπανση των υπογείων υδάτων. Μία άλλη πηγή μόλυνσης αποτελεί η χωματερή των Άνω Λιοσίων, της οποίας τα στραγγίσματα έχουν φθάσει από το έδαφος στο υπέδαφος και στον κόλπο της Ελευσίνας».