Χιλιάδες κτίρια της παράκτιας Αυστραλίας θα εξαφανιστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη τα πορίσματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν την Κυριακή. Η μελέτη αυτή με τίτλο «Κίνδυνοι για τις παραθαλάσσιες περιοχές» προβλέπει πως ως το τέλος του αιώνα η στάθμη των υδάτων θα ανέλθει ένα μέτρο και δέκα πόντους και θα εξαφανίσει 35.000 χιλιόμετρα δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών, 274.000 σπίτια και 8.000 εμπορικά κτίρια.

«Η φωτιά είναι καλός υπηρέτης, αλλά κακός αφέντης». Το παράδοξο αυτό είναι γνωστό. Κάθε χρόνο, όμως, λησμονείται με αποτέλεσμα όλο και περισσότερα στρέμματα δάσους να «καταβροχθίζονται» από πυρκαγιές, στις οποίες οι άνθρωποι είναι ενεργητικοί η παθητικοί συνεργοί. Ο «δεκάλογος της πρόληψης» του πολίτη κοντά στο δάσος είναι :

1. Να ακολουθώ τον νόμο ως προς το αν, πότε και πώς μπορώ να ανάψω φωτιά.

2. Να είμαι προσεκτικός και να χρησιμοποιώ την κοινή λογική όταν ανάβω οποιαδήποτε φωτιά. Π.χ. δεν ανάβω φωτιά όταν φυσάει δυνατά.

3. Να κατανοώ ότι οποιαδήποτε φωτιά ανάψω εγώ, ή οι γύρω μου, μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά.

4. Όταν ανάβω φωτιά να το κάνω σωστά, λαμβάνοντας όλες τις προφυλάξεις και να μην την αφήνω χωρίς παρακολούθηση.

5. Να εξασφαλίσω ότι κάθε φωτιά που άναψα εγώ, φίλοι ή και άγνωστοί μου έχει σβηστεί τελείως πριν φύγω.

6. Να μην πετάω ποτέ αναμμένο τσιγάρο (ή άλλο υλικό που καπνίζει) είτε ως πεζός, είτε από αυτοκίνητο.

7. Να προσέχω τι έχω γύρω μου (βλάστηση, εύφλεκτα υλικά) όταν χειρίζομαι μηχανήματα (δισκοπρίονο, αλυσοπρίονο, ηλεκτροσυγκόλληση, κλπ.) ή ανάβω ψησταριά, ή εξωτερικό ξυλόφουρνο, κάτω από συνθήκες ζέστης, ξηρασίας και ανέμου.

8. Να κάνω παρατήρηση ή και να επέμβω αν δω ότι οι ενέργειες κάποιου μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιά.

9. Να αναφέρω κάθε δασική πυρκαγιά που εντοπίζω στο Πυροσβεστικό Σώμα, στο τηλέφωνο 199, δίνοντας όσες πληροφορίες μου ζητηθούν (τα στοιχεία μου, πού είναι η πυρκαγιά, από πού την παρατηρώ, τι καίγεται, τι συνθήκες υπάρχουν, αν είδα κάτι ύποπτο ως προς την αιτία, κλπ).

10. Δεν πρέπει να θεωρήσω ότι «αφού φαίνεται τόσο ξεκάθαρα, κάποιος άλλος θα ειδοποίησε».

Η έκφραση «δασικός πλούτος» δεν είναι λεκτικό σχήμα. Τα δάση είναι πλούτος, σε οικονομικό επίπεδο, σε επίπεδο υγείας, σωματικής και ψυχικής, σε επίπεδο ανάσχεσης των αλλαγών του κλίματος του κόσμου που κληροδοτούμε στα παιδιά μας.

ΠΗΓΗ : ΑΠΕ

Εντείνονται οι φόβοι για αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη πέραν του επικίνδυνου «ορίου» των δυο βαθμών Κελσίου, μετά τις μετρήσεις της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενεργείας (ΙΕΑ) που έδειξαν ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) έφθασαν στο υψηλότερο επίπεδο από κάθε άλλη φορά, αναφέρει σήμερα η βρετανική εφημερίδα Guardian. Όπως εκτιμά η ΙΕΑ, η παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη το 2010 συνοδεύτηκε με μια αύξηση κατά 1,6 γιγατόνους των εκπομπών του CO2, το υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ. "Αυτή είναι η χειρότερη εξέλιξη σε ό,τι αφορά τις εκπομπές του CO2", τονίζει στην εφημερίδα ο οικονομολόγος της ΙΕΑ, Φατίχ Μπιρόλ. Δεδομένου ότι η επιστημονική κοινότητα έχει αποφανθεί πως μια αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από δυο βαθμούς Κελσίου θα είχε ως αποτέλεσμα μια "επικίνδυνη κλιματική αλλαγή", η ΙΕΑ προειδοποίησε ότι οι ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα δεν θα πρέπει να ξεπεράσουν τους 32 γιγατόνους το 2020. Όμως, βάσει των τελευταίων εκτιμήσεων, οι εκπομπές αυτές έφθασαν ήδη τους 30,6 γιγατόνους το 2010. Αυτό είχε σαν συνέπεια ο Νίκολας Στερν του London School of Economics, συντάκτης έκθεσης για την κλιματική αλλαγή, να προειδοποιεί για τις χειρότερες συνέπειες εάν δε μειωθούν οι εκπομπές του CO2. Σύμφωνα με εκτιμήσεις "υπάρχουν 50% πιθανότητες η θερμοκρασία ν΄αυξηθεί κατά 4 βαθμούς Κελσίου γύρω στο 2.100", γράφει η εφημερίδα. "Μια τέτοια θερμοκρασία θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή και τα μέσα επιβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, γεγονός που θα οδηγούσε σε μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα και σε συγκρούσεις", προσθέτει η εφημερίδα.

Η αλλαγή του κλίματος μείωσε την παγκόσμια παραγωγή σίτου και καλαμποκιού περισσότερο από 3% κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες συγκριτικά με τις προβλέψεις για ανάπτυξη χωρίς την αύξηση της θερμοκρασίας, διαπιστώνει μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science.

Η μεμονωμένη επίδραση της κλιματικής αλλαγής στο σιτάρι και το καλαμπόκι ήταν μια προειδοποίηση για τη μελλοντική παροχή τροφίμων και τις επιπτώσεις των τιμών από μια αναμενόμενη επιτάχυνση της θέρμανσης του πλανήτη.

«Οι κλιματικές αλλαγές ήδη λειτουργούν ως σημαντική τροχοπέδη στην απόδοση της ανάπτυξης» σημειώνεται στη μελέτη, με τίτλο «Τάσεις κλίματος και η παγκόσμια Φυτική Παραγωγή από το 1980». Οι ερευνητές της μελέτης χρησιμοποίησαν πρότυπα απόδοσης των καλλιεργειών με και χωρίς μεταβολές της θερμοκρασίας και τις βροχοπτώσεις με σκοπό να δείξουν τις διεθνείς πτώσεις στην παραγωγή σιταριού της τάξης του 5,5% και της τάξεως του 3,8% για το καλαμπόκι, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής από το 1980 έως το 2008. Αυτό ισοδυναμεί με το σύνολο της ετήσιας συγκομιδής καλαμποκιού του Μεξικού ή τη καλλιέργεια σιταριού της Γαλλίας, τη μεγαλύτερο παραγωγό της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αναφέρεται. Σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ αυτών που επλήγησαν περισσότερο ήταν η Ρωσία, με σχεδόν 15% μείωση στο σιτάρι, ενώ οι ΗΠΑ παρέμειναν ανεπηρέαστες.

Για τη σόγια και το ρύζι, οι νικητές και οι ηττημένοι της αλλαγής του κλίματος εξισορρόπησαν ο ένας τον άλλον. Για παράδειγμα, το ρύζι αποκτήθηκε από πιο δροσερές χώρες με μεγαλύτερο γεωγραφικό πλάτος. Η έρευνα, η οποία γράφτηκε από επιστήμονες από ιδρύματα στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Πανεπιστημίων του Stanford και του Columbia, αναφέρει ότι οι εξελίξεις στην αναπαραγωγή των καλλιεργειών, θα μπορούσαν να αμβλύνουν τις αρνητικές επιδράσεις της μελλοντικής υπερθέρμανσης του πλανήτη. «Χωρίς την επιτυχή προσαρμογή και δεδομένης της διαρκούς αύξησης στη ζήτηση καλαμποκιού και σιταριού, η αρκετά μεγάλη οπισθοδρόμηση στην απόδοση από την κλιματική αλλαγή είναι πιθανό να συνεπάγεται μεγάλο οικονομικό και υγειονομικό κόστος», σημειώνεται. Η μελέτη δεν έλαβε υπόψη τον αντίκτυπο των υψηλότερων επιπέδων στην ατμόσφαιρα του διοξειδίου του άνθρακα, το κυριότερο από τα αέρια του θερμοκηπίου. Συμπεριλαμβανομένου αυτού του αποτελέσματος, πιθανότατα θα δούμε ένα καθαρό όφελος από την αλλαγή του κλίματος στη σόγια και το ρύζι από το 1980.

Οι απώλειες παραγωγής από το 1980 μεταφράζονται σε 18,9% ή σε 6,4% υψηλότερες μέσες τιμές των βασικών εμπορευμάτων, πριν και μετά την επίδραση της «γονιμότητας CO2», αντίστοιχα. Τα μοντέλα που χρησιμοποιήθιηκαν στη μελέτη ήταν βασισμένα σε πραγματικά δεδομένα τα οποία έδειξαν αύξηση της θερμοκρασίας σε όλες σχεδόν τις κύριες αναπτυσσόμενες περιοχές του κόσμου, με εξαίρεση τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αντιμετώπισαν μικρό ψύχος κατά τη διάρκεια της περιόδου. Οι τάσεις για βροχόπτωση ήταν πιο συγκρατημένες. Οι ανησυχίες έχουν αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες για τις επιπτώσεις της ξηρασίας στην απόδοση του σίτου σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.